Zwiedzanie tej części zamku odbywa się wyłącznie w małych grupach z przewodnikiem.

Trasa prowadzi przez część Zamku obejmującą sale tworzące niegdyś prywatne apartamenty monarsze oraz pomieszczenia dla dworskiej świty, a także dla gości królewskich. 
Wejście do apartamentu mieszkalnego znajduje się na I piętrze, na południe od klatki schodowej. Ściany zdobią jedne z najpiękniejszych werdiur (arrasy przedstawiające zwierzęta na tle krajobrazów) 
z kolekcji Zygmunta Augusta, włoskie obrazy i meble. Pomimo pożaru w 1702 r. zachowały się w tych salach oryginalne drewniane stropy, fragmenty fresków i gotycko - renesansowe portale. 
Część trasy na północ od klatki schodowej obejmuje pokoje zamieszkiwane w w. XVI przez ostatnich Jagiellonów, kilkakrotnie przekształcane m.in. na zlecenie Zygmunta III Wazy (Kurza Stopa, Gabinet w wieży, tzw. Alchemia). 
W dwu salach, urządzonych zgodnie z gustem panującym w XVIII w. są prezentowane m.in. wyroby z porcelany miśnieńskiej, ze wspaniałą grupą Ukrzyżowania projektu Kändlera, francuskie, włoskie i holenderskie meble, zegary, tkaniny i obrazy, a także kobierce polskie i dzieła złotnicze, w tym kandelabry wykonane przez złotnika gdańskiego J.G. Schlaubitza. 
Częścią ekspozycji jest odtworzony przedwojenny apartament prezydenta Mościckiego, urządzony w 1929 r. w wieży Duńskiej. 
W salach zw. Salami świty mieści się obecnie czasowa wystawa "Sztuka cenniejsza niż złoto..." prezentująca polską sztukę gotycką i renesansową ze zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie.
Dwa kolejne wnętrza północnego skrzydła Zamku Królewskiego to: Sala Kolumnowa o repre-zentacyjnym, klasycystycznym charakterze, nadanym najpewniej przez architekta Sebastiana Sierakow-skiego w związku z przyjazdem do Krakowa w r. 1787 Stanisława Augusta Poniatowskiego oraz przylegająca do niej sklepiona Sień, wyprowadzająca zwiedzającego na klatkę schodowa Senatorską. 
W salach tych zwracają uwagę przede wszystkim portrety, min.: ostatniego króla Rzeczypospolitej Obojga Narodów Stanisława Augusta Poniatowskiego w stroju koronacyjnym (replika warsztatowa Marcela Bacciarellego), biskupa krakowskiego Kajetana Sołtyka, pędzla tego samego malarza, czy ele-ktora saskiego Fryderyka Augusta Wettina, wnuka króla Augusta III, księcia warszawskiego w latach 1807-15 (sygnowane dzieło Antona Graffa). Do wyposażenia należą też gobeliny z postaciami an-tycznych bóstw (z serii wykonanej w Słonimiu dla Michała Kazimierza Ogińskiego w latach 1784-88), komplet klasycystycznych mebli, złoconych i rzeźbionych, krytych wzorzystym kurdybanem a także zespół francuskich kandelabrów z brązu złoconego. W sieni zawisł min. wielkich rozmiarów obraz Apoteoza Jana III Sobieskiego, pędzla Bacciarellego, z ok. 1782 r. Ważnym akcentem patriotycznym są, umieszczone w stojącej w Sieni szafce kątnej, pamiątki po Tadeuszu Kościuszce - drewniane tabakierki, wytoczone osobiście przez Naczelnika (w jednej jest zamknięty pukiel jego włosów) oraz miniatura z podobizną młodego Kościuszki, malowana przez Jana Rustema.