Przykazania dla rodziców
1. Nie bij i nie nadużywaj krzyku wobec dziecka. Nie przekona to o słuszności wymagań, ale o fizycznej sile rodziców, a ponadto uczy kłamstwa i ukrywania przewinień ze strachu.
2. Bądź stanowczym w swych wymaganiach, ale w sposób rozumny. Nie można żądać rzeczy zbyt trudnych i nieprzemyślanych, bo ulegając zdenerwowaniu lub złości, najłatwiej popełnić głupstwo. Jeśli coś każesz, tłumacz dlaczego tak jest (nie mów jedynie: "Masz to zrobić, bo ja tak chcę").
3. Postępuj z dzieckiem konsekwentnie. Jeżeli kazałeś mu iść spać o godz. 21, żądaj tego samego jutro, pojutrze i zawsze, bo tylko wtedy zrozumie, iż to nie wyraz twego kaprysu czy humoru, lecz zasada konieczna w życiu rodzinnym.
4. Samymi zakazami nikt dziecka nie wychował. Należy je uzupełnić pożądaną zawsze zabawą lub zajęciem budzącym zainteresowanie, bo inaczej zakaz prowadzi do bezczynności lub ograniczenia działań.
5. Zorganizuj pory dnia ustalając rozsądne godziny snu. Posiłków, zabaw, nauki i pracy, miejsca na rzeczy i ubrania. Określ prace i obowiązki do samodzielnego wykonania, i nie rób raczej wyjątków.
6. Nie kupuj posłuszeństwa dziecka straszeniem czy obietnicami, bo się przyzwyczai targować z tobą, zamiast spełniać polecenia dokładnie i bez kontroli.
7. Pamiętaj, że jesteś dla dziecka wzorem. Jeśli chcesz, aby nie kłamało, sam nigdy nie kłam. Nie unoś się gniewem i nie, lekceważcie się wzajemnie jako rodzice, aby nie lekceważono was.
8. Naucz dziecko mówić grzecznie do ciebie, a gdy się zwraca podniesionym tonem, nie wysłuchuj go, lecz zignoruj wybuchy i dopiero potem powróć do powodów niewłaściwego zachowania.
9. Nie stosuj zasady, "aby mu było dobrze w życiu". To półprawda. Ważniejsze jest ,,aby z nim było dobrze innym". Wtedy odnajdzie swą wartość i zdobędzie w otoczeniu prawdziwy szacunek.
10. Trudności wychowawcze rodzi błędne postępowanie: cieplarniana atmosfera, nadmierna surowość lub źle pojęty liberalizm. Dlatego zły przykład w rodzinie bywa gorszy, niż przykre zmiany losowe.
| 
