Relacja ze spotkania Ojca św. Jana Pawła II z młodzieżą w Toronto
23 - 28.VII.2002
Całe życie jest wielką wędrówką. Wędrówką, która składa się z poszczególnych elementów. Jednym z elementów tej wędrówki, życia codziennego, był fakt uczestnictwa w spotkaniu młodzieży z całego świata. Młodzieży zjednoczonej wokół Jezusa Chrystusa, który rozjaśnia życie i wskazuje właściwą drogę.
To był wspaniały czas, czas radosnego i pełnego wewnętrznego niepokoju, oczekiwania na rozpoczęcie naszego pielgrzymowania do Toronto w Kanadzie, na XVII Światowe Dni Młodzieży. 19 lipca- godz. 7.30 zbiórka pod PTTK na ulicy Kopernika. Wchodząc do autokaru przekraczamy pewien próg, wykonujemy maleńki kroczek w kierunku Kanady. Ruszamy. Może jeszcze nie w pełni świadomi faktu, iż "wielka przygoda" już trwa. Zaczęła się ona, nie w chwili, gdy autokary ruszyły w kierunku Warszawy, lecz w momencie podjęcia decyzji o swym uczestnictwie w ŚDM.
Po kilku godzinach jazdy autokarem, dotarliśmy do stolicy, na lotnisko Okęcie. Od razu udajemy się ze swymi bagażami, do odprawy celnej.
Wdzięczni Bogu za szczęśliwą podróż z Krakowa do Warszawy zjednoczyliśmy się wokół Stołu Pańskiego, w imię Jezusa Chrystusa, by zanieść wszystkie troski i polecić siebie Bożej Opiece.
Jakiż wielki zaszczyt nas spotkał po starcie samolotu. Na pokładzie samolotu leci wraz z nami J.E. ks. Józef kard. Glemp.
20 lipca 2002
Stało się już niemal tradycją, że bezpośrednio przed Światowym Dniem Młodzieży, młodzi przebywają przez kilka dni w wybranych diecezjach kraju, celem stworzenia wspólnoty braterstwa oraz poznania życia i kultury mieszkańców danego kraju, w którym odbywa się ŚDM.
Pomimo olbrzymich odległości, jakie charakteryzują Kanadę, udaliśmy się do oddalonej o ok. 400 km- Diecezji London, do miejscowości Rivier Canard. Byliśmy goszczeni przez rodziny i wspólnoty parafialne. Program zawierał m.in. wspólne modlitwy, wyjazdy turystyczno-krajoznawcze, festyny i udział w czynach społecznych. Naszym zadaniem było założenie i wypielęgnowanie ogródka wokół kościoła, by przygotować miejsce pod figurkę Matki Bożej. Po pracy zostaliśmy zaproszeni na bardzo smaczny obiad. Kiedy posiłek dobiegł końca udaliśmy się na wycieczkę krajoznawczą, by chociaż troszkę poznać historię, kulturę i obyczaje mieszkańców miasteczka Windsor i jego okolic.
Po niedzielnej Mszy Św. w dowód wdzięczności za( 90 lat służby Sióst zakonnych) została poświęcona figurka NMP. Po zakończeniu wszelkich uroczystości związanych z Mszą Św. i poświęceniem figurki, rozpoczął się piknik, na którym honorowymi gośćmi byli pielgrzymi. Zabawe przerwała burza lecz nawet deszcz nie popsuł nam wyśmienitych humorów. Zabawa trwała nadal, tylko w świetlicy parafialnej.
23 lipca 2002
Ten dzień upłynął nam na pokonaniu trasy z Windsor do Toronto. Na trasie było zorganizowane spotkanie i nabożeństwo, któremu przewodniczył miejscowy biskup.
Po wielu trudach i perypetiach związanych z podróżą - dotarliśmy na miejsce. Naszym przystankiem na nocny wypoczynek jest: szkoła 40-tu kanadyjskich męczenników.
24 lipca 2002
"Wy jesteście solą dla ziemi" - to temat wtorkowej katechezy, która odbyła się w parafii pw. Św. Stanisława Kostki w Toronto. Sól dla ziemi. To jakże cenny i istotny element codziennego życia ludzkiego. Od zarania dziejów sól używana jest jako przyprawa do pokarmu, wydobywa z potrawy jej właściwy smak. Sól, to także przyprawa naszego życia. Ma ona przypominać nam, że zostaliśmy "przyprawieni", powołani do życia w świętości, do nowego życia, do życia w Chrystusie. Właśnie przez Chrzest zostaliśmy odrodzeni, powołani, by zachowywać i podtrzymywać tę wiarę, być jej fundamentem.
W Centennial Park w Toronto rozpoczęły się obchody Dnia Polskiego. Występowały różne zespoły oraz artyści z Kanady, USA i Polski. A następnie młodzież okazała swą przynależność do Chrystusa dając tego dowód uczestnicząc we Mszy św. pod przewodnictwem Prymasa Polski, kard. Józefa Glempa oraz biskupów i księży.
Minął kolejny dzień. Rano udajemy się do kościoła St. Kostki, by tam wziąć udział w katechezie. Dzisiejszy temat - "Wy jesteście światłem świata" - kiedy światło traci swą moc, przestajemy widzieć wyraźnie, ogarnia nas lęk, niepokój i poczucie bezradności, bo trudno jest nam żyć w ciemnościach. Z niepokojem i wielkim zniecierpliwieniem oczekujemy, kiedy rozbłyśnie światło. Tym światłem jest światło wiary. To wiara prowadzi nas i opromienia nasze serca. Z wiarą łączy się nie tylko oddanie się Chrystusowi, ale także wejście w Jego tajemnicę i włączenie się w Jego dzieło zbawienia.
25 lipca 2002
Uroczyste otwarcie XVII ŚDM
Cóż za wielka radość Ojciec Święty przybył na Exhibition Place i jest z nami- młodzieżą, która gotowa jest iść za Chrystusem. Gotowa odpowiedzieć Chrystusowi "tak". Podobnie jak, za Jezusem szły tłumy by słuchać jego nauki, tak teraz , nad kanadyjskim jeziorem Ontario, zgromadziły się tłumy młodych, by wysłuchać Jana Pawła II. Przyszli, przyjechali, przylecieli by zaznaczyć i podkreślić swoją obecność. Zapewnić o swoim jestestwie o przynależności do Kościoła. Gotowych i otwartych na Chrystusa i jego naukę
26 lipca 2002
"Pojednajcie się z Bogiem".
To temat kolejnej, już ostatniej katechezy. Bez względu na to, kim jestem jakie piastuje stanowisko, do jakich funkcji zostałem zobowiązany - mam umieć przebaczać i być miłosiernym. Chrześcijanin ma za zadanie nie tylko wypełniać określone akty miłości, ale przede wszystkim duch miłości powinien przenikać całe życie i wszelką aktywność.
To był szczególny i wyjątkowy dzień - piątek. Rano katecheza, której temat nawoływał do miłości bliźniego i przebaczenia, a po południu- tysiące pielgrzymów wzięło udział Drodze Krzyżowej na ulicach Toronto, która zakończyła kolejny dzień Światowych Dni Młodzieży. Nabożeństwo odbyło się w jednej z bogatszej części Toronto, opiewającej w pieniądze i dostatek. Lecz czymże są, te budynki, które prześcigają się w swym bogactwie w porównaniu z Miłością, która cierpiała głód, która narodziła się nie w bogactwie lecz w ubóstwie.
Misterium Męki Pańskiej poprowadzili m. in.: kard. James Stafford, przewodniczący Papieskiej Rady ds. Świeckich, kard. Aloysius Ambrozic, metropolita Toronto oraz kardynał Jean-Claude Turcotte, ordynariusz Montrealu.
Droga krzyżowa to czas zadumy i refleksji nad celem i sensem własnego życia. Postawienie sobie pytania- czy ja potrafię znosić cierpienia, czy umiem, podobnie jak Chrystus podnieść się z upadku. On upada lecz wstaje i kroczy. A co ze mną? Czy umiem się podnieść, wstać i iść naprzód? Czy też wolę tkwić w tym, bo tak mi lepiej, łatwiej i wygodniej? Upadek nie jest przecież zakończeniem drogi, jest chwilą mojej słabości. Słabości, z której podniosę się, by próbować iść dalej i do przodu..
Zakończył się kolejny dzień naszego pielgrzymowania. Następny dzień rozpoczęła Msza Św. w kościele św. M.M. Kolbego, by podziękować Bogu za wszelkie dobro, które w swej hojności na nas zsyła i prosić Go dalszą opiekę, siły i wytrwanie. Przed nami trudna ale jakże piękna droga. Wyruszamy, by wraz z Ojcem Świętym czuwać na modlitwie. Wyczerpani, ale szczęśliwi, pełni radości pieszo docieramy do miejsca spotkania z Ojcem Świętym. Przyszliśmy, mimo wielu problemów i kłopotów- jesteśmy. Jesteśmy by świadczyć o miłości Boga, o przynależności do Niego. A w niedziele wziąć udział w uroczystościach zamykających, to jakże doniosłe i wielkie wydarzenie, XVII Światowe Dni Młodzieży w Toronto. Papież, mottem "Wy jesteście solą dla ziemi, ... światłem świata" (Mt 5, 14-15) wezwał młodych do refleksji nad tożsamością, powołaniem i posłannictwem w wielokulturowej i wielowyznaniowej społeczności XXI wieku.
Podczas wieczornego czuwania powitaliśmy i uwielbiliśmy Krzyż. Krzyż Chrystusa, który jest znakiem wielkiej miłości Boga wobec człowieka. Wychwalajmy Zmartwychwstałego, światłość, która świeci w ciemności. Światłość, która jest światłem na naszej ścieżce życia, na naszej drodze. Zaprasza Nas do modlitwy, bo modlitwa jest, jak ta sól, która nadaje smak życiu, wskazuje i prowadzi. Chrystus jest światłością ale także i kamieniem węgielnym, na którym można trwale budować swoją egzystencję. Jezus Chrystus jest wiernym przyjacielem, który nigdy nie zawodzi. Staje się naszym towarzyszem podróży a Jego słowa rozgrzewają serce. On zawsze jest ze mną, pomaga i wspiera mnie. Chrystus jest światłem narodów. On cierpiał, umarł i zmartwychwstał po to, by dać nadzieję. Zostaliśmy powołani do bycia świadkami światła Słowa Bożego, Ewangelii.
Mija noc, noc spędzona na modlitwie i odpoczynku. Brzask słońca zaczyna ogarniać Downsview lecz tę przedzierającą się jasność przerywa burza. Tym razem i ta "ciemność" przegrywa z "jasnością". Słońce góruje nad naszymi głowami, gości na Placu i w naszych sercach.
Downsview, 28 lipca 2002
" Wy jesteście solą dla ziemi! Wy jesteście światłością świata"- te słowa przed wiekami, na wzgórzu obok jeziora Galilejskiego, uczniowie wsłuchiwali się w Jezusa delikatny i za razem stanowczy głos, niczym wezwanie do dokonania wyboru między życiem a śmiercią, pomiędzy prawdą a fałszem. Tak i dziś przemawia, nad jeziorem Ontario, tymi samymi słowami- Jan Paweł II. Słowa te mają nam uświadomić kim naprawdę jesteśmy i co mamy czynić, aby pozostać na zawsze w miłości Jezusa Chrystusa, Pana naszego
Sól używana jest do konserwowania i przechowywania pokarmu. Zadaniem naszym jest podtrzymywanie świadomości obecności Zbawiciela, Jezusa Chrystusa i zachowywanie pamiątki Jego zbawczej męki, śmierci i pełnego chwały zmartwychwstania. Z wiarą, nadzieją i miłością, z odwagą, wytrwałością i wielką cierpliwością jesteśmy zobowiązani "kształtować świat, w którym żyjemy.
Nawet najmniejszy płomyk rozprasza ciemności. Ciemności, które zło ogarnia, przejmuje i panuje. Jesteśmy zobowiązani do rozjaśniania tej ciemności, wspierania, służenia i czynienia. Nie możemy pozwolić, aby nadzieja umarła , która rodzi się w sercach ludzi.
Słowa, wypowiedziane po zakończonej uroczystej celebracji Eucharystii i po skończonej modlitwie "Anioł Pański":
"Moje myśli wędrują do naszej polskiej ojczyzny, którą wkrótce ponownie odwiedzę. Nigdy nie utraćcie Waszego chrześcijańskiego dziedzictwa. To w nim odnajdziecie mądrość i odwagę, której potrzebujecie, by sprostać wielkim wyzwaniom moralnym i etycznym naszych czasów. Powierzam Was opiece naszej Jasnogórskiej Pani".
Jan Paweł II, Papież
29 lipca- 3 sierpnia 2002
To czas spędzany wedle uznania, czas zwiedzania miasta a nawet kraju.
Wrażenia ze spotkania z Ojcem Świętym w Toronto są cudowne i niezapomniane, są wyjątkowe. Po prostu jest super, tego nie da się opisać. To jest tak ogromna radość, że nawet nie wiem jak ją wyrazić i opisać. Takie ogromne szczęście rozpiera Ci serce, że nawet jakbyś chciała zapanować nad uczuciem, tak wielkiej euforii, to nie jesteś w stanie. Każda, nawet najmniejsza część Twojego ciała cieszy się z tego nadzwyczajnego spotkania. Ono wyzwala w Tobie dotąd nie znane Ci emocje. Jest tak wspaniale, że chciałoby się krzyczeć i piszczeć z radości. Czujesz tylko, że ta ogromna radość rozrywa Ci serce i wybucha, gdzieś w środku. To jest tak trudne do opisania, po prostu, jesteś bardzo szczęśliwa i zadowolona. Nic Ci nie jest w stanie przeszkodzić, zburzyć tego ogromu radości. Energia i radość wydają się nie mieć końca. Przypominają jezioro Ontario, które gdzie okiem sięgnę, tam widać tylko wodę
i wodę.
Szczęśliwie i z Bożą pomocą wróciliśmy do kraju, do swoich domów i Rodzin. Pełni entuzjazmu ze wspaniałymi wspomnieniami oczekujemy kolejnych, XVIII Światowych Dni Młodzieży. Mimo, iż obchody ŚDM w Toronto uroczyście zostały zakończone, to nasze pielgrzymowanie trwa nadal i trwa.
|
