Pontyfikat w skrócie
Spis:
- Pontyfikat w liczbach
- Konklawe
- Podróże
- Papież a Żydzi
- Ekumenizm
- Zmiany ceremoniału
Pontyfikat w liczbach
Jan Paweł II (łac. Joannes Paulus II) właściwie Karol Józef Wojtyła. Urodzony 18 maja 1920 roku w Wadowicach. Głową Kościoła rzymskokatolickiego został w 1978 roku, jest pierwszym od 455 lat papieżem nie pochodzącym z Włoch.
Od 14 marca 2004 roku pontyfikat Jana Pawła II jest uznawany za najdłuższy po pontyfikacie świętego Piotra oraz Piusa IX. Długość jego pontyfikatu podkreśla także kontrast z papiestwem jego poprzednika - Jana Pawła I, który papieżem był jedynie 33 dni.
Osobistym sekretarzem Jana Pawła II jest arcybiskup Stanisław Dziwisz.
W lutym 2005 roku stan zdrowia papieża Jana Pawła II się pogorszył. Po kilku dniach pobytu w rzymskiej klinice Gemelli papież powrócił do pracy, i w Watykanie przygotowywał się do nadchodzących świąt Wielkiej Nocy. Jednak na kilka tygodni przed świętami papież ponownie trafił do kliniki. Po niemal dwóch tygodniach pobytu i przejściu zabiegu tracheotomii znów wrócił do Watykanu. Podczas obchodów Wielkiej Nocy nie odprawił ani jednej mszy, po raz pierwszy od początku pontyfikatu. Pierwszego kwietnia świat obiegła wiadomość o pogarszającym się stanie zdrowia papieża. Wśród wielu informacji fałszywych, jak ta o zapadnięciu w śpiączkę, były te oficjalne: papież traci zdrowie, jego oddech staje się płytszy. Wieczorem papież stracił przytomność, a najważniejsze narządy pracowały coraz gorzej.
Konklawe
Po śmierci Jana Pawła I, 29 września 1978 roku, rozpoczęły się przygotowania do drugiego już konklawe w tym roku. Rozpoczęło się ono 14 października, uczestniczyło w nim 111 kardynałów, między nimi Karol Wojtyła. Najbardziej prawdopodobnymi kandydatami do papiestwa byli: Giuseppe Siri, Giovanni Benelli oraz Sebastiano Baggio.
Odbyło się 8 głosowań. Podczas ostatniego, mającego miejsce o godz. 17 w poniedziałek 16 października, Karol Wojtyła uzyskał 94 głosy, co było liczbą dużo większą niż wymagane minimum. Wojtyła, zapytany czy zgadza się z wyborem kolegium kardynalskiego, odpowiedział twierdząco. Przybrał wtedy imię Jana Pawła II.
O godz 18:44 nastąpiło oficjalne ogłoszenie wiernym rezultatów konklawe. Kardynał Pericle Felici przedstawił je zwyczajową formułą: "Oznajmiam wam radosną nowinę. Habemus Papam!" - mamy papieża!, a następnie przedstawił nowego papieża: "Carolum Sanctae Romanae Ecclesiae Cardinalem Wojtyla... Ioannem Paulum Secundum!". Jan Paweł II powiedział wtedy do tłumów: "Najwybitniejsi kardynałowie powołali nowego biskupa Rzymu. Powołali go z dalekiego kraju, z dalekiego, ale jednocześnie jakże bliskiego poprzez komunię w chrześcijańskiej wierze i tradycji (...). Nie wiem, czy będę umiał dobrze wysłowić się w waszym... naszym języku włoskim. Gdybym się pomylił, poprawcie mnie".
Podróże
Charakterystycznym elementem pontyfikatu Jana Pawła II są liczne podróże zagraniczne. W wielu miejscach, które odwiedził Jan Paweł II nigdy przedtem nie postawił stopy żaden papież. Był m.in. pierwszym papieżem, który odwiedził Wielką Brytanię, zdominowaną przez kościół anglikański. Bardzo często odwiedzał on miejsca kultu Matki Boskiej: Fatimę w Portugalii, Częstochowę w Polsce, Lourdes we Francji czy Knock w Irlandii. Często podróżował też do krajów, w których chrześcijanie stanowią mniejszość.
Papież a Żydzi
Jan Paweł II wygłosił wiele przemówień i napisał ogromną ilość listów do społeczności żydowskiej, skupiając się głównie na ofiarach holokaustu. Sam żył przecież przez długi czas w sąsiedztwie terroru skierowanego przeciwko Żydom (z racji ich narodowości, a nie religii) i innym społecznościom. Potępia antysemityzm, co często potwierdza w swoim nauczaniu. Przez cały czas stara się zbliżyć do siebie katolików i żydów (wyznawców). Ważnym symbolem porozumienia tych dwóch wierzeń była jego wizyta w synagodze w Rzymie - była to pierwsza wizyta papieska od początku chrześcijaństwa (nie licząc św. Piotra) w synagodze, oraz wizyta w Ziemi Świętej z modlitwą przed Ścianą Płaczu.
Ekumenizm
Ekumenizm w wydaniu Jana Pawła II jest pojęciem bardzo szerokim, ogarniającym nie tylko, jak do tej pory, wiernych poszczególnych wyznań chrześcijańskich, ale także członków innych religii i ateistów. Papież wiele czasu poświęcił budowie jedności pomiędzy kościołami chrześcijańskimi. Sam podkreśla także ważność ekumenizmu w swym pontyfikacie, m.in. w encyklice Redemptor hominis: "nigdy nie przestanę tego podkreślać i będę popierał każdy wysiłek podejmowany w tym kierunku na wszystkich płaszczyznach, w których spotkamy naszych braci chrześcijan".
Zmiany ceremoniału
Jan Paweł II najbardziej znany jest z ogromnych zmian, które dokonały się dzięki niemu w Watykanie, a także w postrzeganiu osoby papieża przez społeczność zarówno katolicką jak i pozostałych chrześcijan oraz wyznawców innych religii. Z najbardziej charakterystycznych dla niego rzeczy i czynności, które nie zdarzały się podczas pontyfikatów innych papieży, można wymienić: liczne pielgrzymki zagraniczne, odwiedziny w świątyniach wyznań niekatolickich, czy nawet niechrześcijańskich, spotkania prywatne z wiernymi, mieszanie się z tłumem w trakcie pielgrzymek, żarty i bezpośredniość w kontaktach z ludźmi. Poprzedni papieże starali się wyznaczyć wyraźną granicę pomiędzy głową Kościoła a wiernymi. Jan Paweł II postanowił zatrzeć jakiekolwiek bariery.
|
