Furka Pass i Przełęcz Świętego Gotharda

Niewiele informacji jest w przewodnikach i internecie na temat przełęczy Furka pass. Jeszcze mniej danych można znaleźć na temat całej wysokoalpejskiej drogi widokowej biegnącej od Realp, przez przełęcz Furka pass (2431m npm), lodowiec Gletsch, przełęcz Grimsel pass.

Cała droga przebiega na wysokości ponad 2000 m, oferując nie tylko piękne alpejskie widoki, ale także atrakcje botaniczne (piękne łąki alpejskie) i położone na wysokości ponad 2000 m......... pola golfowe. Na tej wysokości pasą się przyjacielsko spoglądające na turystów "milki", które w odróżnieniu od krówek w Austrii i Niemczech są jednobarwne w kolorze beżowym. Na swój użytek nazwaliśmy je "milkami welurowymi"

W czasie przejazdu wzdłuż trasy obowiązują szczególne przepisy ruchu drogowego. Pierwszeństwo przejazdu na niezwykle wąskich, krętych i stromych drogach trasy mają tzw. autobusy pocztowe. Z pewnością wożą one pocztę, ale głównie turystów. Kierowca takiego autobusu z pewnością podziękuje, jeżeli my widząc autobus nadjeżdżający z przeciwka po prostu się zatrzymamy. Po przejechaniu wielu alpejskich dróg, w tym czterokrotnie Hochalpenstrasse, jednoznacznie określiliśmy tą trasę za najtrudniejszą technicznie. Moje auto 1,8 16V radziło sobie nieźle z tą trasą, ale pewnie zastanawiałbym się długo czy wybrać się tam autem ze słabszym silnikiem np. Cinquecento. Na trasie widoczne są  szczyty gór o wysokości dochodzącej do 4000 m, lodowce, jeziora polodowcowe, oraz piękne doliny-jednym słowem wspaniałe obiekty do fotografowania. Dla turystów kochających góry i przyrodę, na pewno niezbędna okaże się dobra lornetka, a także aparat z zoomem i opcją "makro". Warto zatem nadłożyć drogi wjeżdżając do Szwajcarii, by przejechać przez jedne z najpiękniejszych krajobrazowo przełęczy Alp Berneńskich. Jest jednak mały problem-wcześniej trzeba koniecznie "zamówić" ładną pogodę. Nam się to udało.

Najpiękniejsza starówka Szwajcarii i niezwykła Katedra w St.Galen

Gorąco namawiani przez naszego przyjaciela Jacka, postanowiliśmy posłuchać rady i zwiedzić reklamowane St. Galen. Po drodze uciekaliśmy przed chmurami, co się zresztą  w pełni udało. St Galen nas zachwyciło. Takiej pięknej starówki  i różnorodnej w swej architekturze nigdy dotad nie widzieliśmy. Charakterystyczne wykusze na budynkach starówki-to prawdziwe dzieła sztuki. Samo miasto, podobnie jak Kraków sprawia wrażenie pewnej kameralności.

Także katedra w St. Galen przyćmiewa wszystkie katedry Salzburga, Monachium, Innsbrucka..... , zauważyliśmy, że to nie tylko nasze wrażenia. Obok wyjątkowo pięknych obrazów, fresków i witraży w Katedrze widać niezwykłą dbałość o utrzymanie świątyni. Dla turystów dostępne jest także do zwiedzania muzeum (Lapidarium).

Po kilku pochmurnych dniach, z radością przyjęliśmy pojawiające się słoneczko, które od tej pory nie opuszczało nas i rozweseliło całą podróż. W pięknym St. Galen pozostalismy z radością do wieczora

Mimo urokliwego i pełnego wrażeń dnia chętnie wkroczyliśmy do schroniska, gdzie miło nas przyjęto. Schronisko bardzo podobne do hoteli Etap, a więc nieco futurystyczne, jest zupełnie inne niż nasze schroniska (można je raczej porównywać z dobrymi hotelami, a już na pewno w relacji cenowej za dobę). Ca za ulga wziąść prysznic, zjeść kolacje przygotowaną przez Anię no i wreszcie wypić wiezione z Bawarii...piwo. Rano obudziło nas ostre słońce, bijące dzwony (piekne melodie) katedr St. Gallen. Znowu z ufnością spojrzeliśmy na przychodzacy dzień. Po zjedzeniu dobrego śniadania serwowanego przez schronisko szybko wsiedliśmy w auto by ruszyć na południe Szwajcarii-w okolice Alp Berneńskich, ale to już zupełnie inna historia

Stein am Rhein-perła w architekturze europejskiej